2011-06-01 13:41:45
Swan
Poza czysto kosztowych i technicznych kwestii jest jeszcze jedna bardzo ważna różnica pomiędzy zawarciem umowy przedwstępnej w formie cywilno-prawnej a podpisaniem jej przed notariuszem. Niedotrzymanie warunków zwykłej umowy przedwstępnej ma możliwość skutkować wyłącznie stratą poprzez Ciebie zadatku albo zaliczki albo innymi konsekwencjami przewidzianymi poprzez treść umowy. Przeciwnie posiada się sprawa z oświadczeniami woli złożonymi w akcie notarialnym. Każda ze stron ma możliwość żądać spełnienia obowiązku przystąpienia do ostatecznej umowy kupna-sprzedaży nieruchomości. Ty, jako kupujący możesz więc wymagać od sprzedającego przystąpienia do ostatecznego aktu notarialnego, a w wypadku odmowy udać się do sądu i prosić o przeniesienie własności bez potwierdzenia zbywcy (z całą pewnością po zapłacie zapisanej w umowie ceny). Sprzedający ma możliwość z kolei żądać z Twojej strony finalizacji transakcji, gdybyś zechciał wycofać się z umowy (nawet za cenę utraty zaliczki/zadatku). Jeśli nie będziesz chciał wywiązać się ze swego obowiązku to sprzedający ma możliwość dochodzić indywidualnych praw na podstawie paragrafu 777 kodeksu cywilnego, który mówi o poddaniu się egzekucji poprzez kupującego na rzecz zapłaty ceny za nieruchomość. Sąd testuje wyłącznie czy żądanie jest kompatybilne z zawartym aktem i wystawia klauzulę wykonalności dla takiego oświadczenia. Z tym dokumentem sprzedający może udać się do komornika misją ściągnięcia od Ciebie własnej należności. Wybór formy umowy przedwstępnej powinien być zależny od tego, jak bardzo chcesz zmniejszyć ryzyko niedojścia transakcji do skutku. Np. o ile jako kupujący chcesz mieć zapewnienie, że nie stracisz atrakcyjnej nieruchomości wyłącznie dlatego, że ktoś zaproponuje sprzedającemu wyższą cenę to powinieneś wybrać akt notarialny jako formę umowy przedwstępnej. Na dzisiejszym rynku nieruchomości w Polsce jest to ważny argument dla strony kupującej. Atrakcyjne domy czy parcele są łatwym misją dla szerokiej rzeszy inwestorów, którzy w zdecydowanej większości przypadków z łatwością przebijają ceny zapisane w umowach przedwstępnych co skutecznie zachęca sprzedających do odstępowania od pierwotnych ustaleń. Osoby, które pragną zapłacić za nieruchomość pieniędzmi pochodzącymi z kredytu hipotecznego powinny natomiast wziąć pod uwagę sytuację w której nie otrzymują danego kredytu. Jeżeli już podpisały umowę w formie aktu notarialnego muszą ostatecznie kupić daną nieruchomość i za nią zapłacić. Przy umowie pożyczki wzór podatnikiem jest kredytobiorca, który jest zobowiązany obliczyć i wpłacić należny podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy. Dłużnik kredytu jest zobowiązany również złożyć w urzędzie skarbowym deklarację PCC-3. Podstawowa stawka podatku od umowy pożyczki wynosi 2 proc. od kwoty pożyczki. Natomiast stawka ta może zostać zwiększona do 20 proc., jeżeli już przed organem podatkowym/organem testom skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, testom podatkowej lub postępowania kontrolnego podatnik powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki, a należny podatek od tej czynności nie został zapłacony – np. podatnik, broniąc zasadności zaliczenia do cen uzyskania zysków odsetek zapłaconych z tytułu otrzymanej pożyczki, powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki, wobec niezapłacenia należnego PCC od tej czynności. Umowę dzierżawy obszaru trzeba zgłosić do Urzędu Skarbowego nie w przyszłości niż do uzyskania pierwszego przychodu. Z przychodami wiąże się podatek, który można wykazać ryczałtem w rocznym zeznaniu podatkowym. Co powinna zawierać umowa dzierżawy obszaru? dane (imię, nazwisko, adres zameldowania, seria i nr dowodu osobistego, w sytuacji działalności nr NIP) osoby wydzierżawiającej i dzierżawcy, - opis zlokalizowania, użycia i wielkość nieruchomości, - określenie strony umowy zobowiązanej do uiszczania opłat (podatków i innych cen) związanych z utrzymaniem obszaru, - wysokość, termin i sposób płatności czynszu dzierżawnego. Wypowiedzenie umowy może nastąpić po uprzednim powiadomieniu o takim zamiarze dzierżawcy. Zanim dojdzie do wypowiedzenia, wydzierżawiający posiada obowiązek udzielić w formie pisemnej dzierżawcy trzymiesięcznego, dodatkowego terminu w celu uregulowania zaległych opłat. Wypowiedzenie ze efektem natychmiastowym dotyczy zaległości kilkumiesięcznych (w przypadku rocznego czynszu muszą minąć min. trzy pełne miesiące).